LogOUT

Diary Of Dreams

Dankzij het versturen van een simpele e-mail had ik kaartjes gewonnen voor Diary Of Dreams in P60, Amstelveen afgelopen zaterdag. Samen met BlackSmith er heen gereden, de auto in de veel te dure parkeergarage geparkeerd, en in de wachtende rij aangesloten. Bij binnenkomst was het, als altijd, even spannend of de kaartjes inderdaad klaar lagen. Maar het was prima geregeld. Het voorprogramma werd verzorgd door de driemansformatie Noyce^tm. Prima donkere electro/industrial muziek. Maar de hoofdact, Diary Of Dreams, was natuurlijk waar iedereen voor gekomen was. Met een goede show werd de behoorlijk gevulde zaal vermaakt. De 'Zugabe', een semi-akoestische set, werd zelfs vervolgd door nog een akoestisch deel. En daardoor was het slot wat te tam (zeker gezien de lengte) naar onze bescheiden mening en hadden we liever een spetterende afsluiter gehoord. Desalniettemin heb ik mij uitstekend vermaakt bij dit concert!

Afgelast

Het is een beetje de week van afgelastingen voor mij. Zo zou ik vanavond naar Epica in de Kade gaan. Maar door de gezondheidsproblemen van zangeres Simone Simons, bij haar is de ziekenhuisbacterie (MRSA) geconstateerd. Voor vrijdag a.s. had ik de voorstelling van De Vliegende Panters in de Purmaryn in de agenda staan. Helaas, ook deze is afgelast door gezondheidsproblemen. Diederik Ebbinge, één van De Vliegende Panters, is geveld door de ziekte van Pfeiffer. En dan lees ik net ook nog op de site van After Forever dat zij door de gezondheidsproblemen van gitarist/grunter Sander Gommans er minimaal een jaar tussenuit gaan. Pfftt, slecht nieuws komt zelden alleen was het gezegde geloof ik.

Recensie: Stolen Babies - There Be Squabbles Ahead

Het blijft gek dat vandaag de dag een album dat reeds in Amerika werd uitgebracht ruim een jaar later pas in Europa geïntroduceerd wordt. Soms is dat misschien helemaal geen grote ramp, maar in het geval van Stolen Babies en hun debuutalbum There Be Squabbles Ahead, vind ik dat toch wel erg jammer.

Lees de hele recensie op File Under: Stolen Babies - There Be Squabbles Ahead

Recensie: Lana Lane / Macbeth

Een dubbele recensie:

Recensie: Lana Lane - Red Planet Boulevard
Hoewel de Amerikaanse Lana Lane te boek staat als solo-artiest werkt ze sinds jaar en dag al samen met haar echtgenoot Erik Norlander (eveneens producer), die ook op dit album zijn steentje bijdraagt middels het inspelen van de partijen op keyboard en basgitaar. Zij worden bijgestaan door Peer Verschuren op gitaar en Ernst van Ee op drums.

Recensie: Macbeth - Superangelic Hate Bringers
Met zo'n historische en tragedische bandnaam, reeds enkele albums uitgebracht te hebben en nu met zo'n spannende albumtitel komen mag je meer verwachten dan dat Macbeth brengt met hun vierde album Superangelic Hate Bringers.

Lees de hele recensie op File Under: Lana Lane / Macbeth

Sylvester 2007-2008

Na de Kerstdagen, zoals dat traditioneel hoort met familie gevierd te hebben, was het bijtijds naar bed voor mij, aangezien de wekker de 27e al om 05.15 uur af zou gaan. Ik moest namelijk op tijd op het centraal station zijn om niet de ICE trein richting onze oosterburen te missen. En na een lange rit kwam ik goed en wel in Berlijn aan (wat een enorm station is dat eigenlijk). Van daaruit nog even in de auto en hup daar zaten we alweer als vanouds in onze stamkroeg aan de eerste alcoholische versnaperingen. Daar natuurlijk oud en nieuw gevierd, al noemen ze het daar Sylvester en doen ze dat zonder oliebollen en appelflappen, helaas. Met 67 man en vrouw, jong en oud je ongans kunnen eten aan van alles en nog wat. En uiteraard veel drinken. En dat kan natuurlijk maar een drankje zijn: Wodka. Zeer vermakelijk allemaal, evenals het vuurwerk, de champagne en de nieuwjaarswensen om middernacht. Maar nog mooier misschien wel was de sneeuw, die een uurtje voor twaalven rijkelijk naar beneden viel. Later die dag rustig weer naar Berlijn gereden voor nog een kleine avondwandeling langs enkele karakteristieke monumenten.

Recensie: Asrai - Pearls In Dirt

Met Sinterklaas eigenlijk nog maar net achter ons, Kerstmis dat letterlijk voor de deur staat en al het drukke heen en weer racen dat daar bij komt kijken, heb ik nu toch de tijd en rust gevonden om het nieuwe album van Asrai, Pearls In Dirt te recenseren. Na de perikelen bij platenmaatschappij Transmission Records - een faillissement waardoor naast After Forever en Epica ook Asrai naar een nieuw onderkomen moest zoeken - heeft de band zijn onderkomen gevonden bij Season of Mist.

Lees de hele recensie op File Under: Asrai - Pearls In Dirt